Zasady BreakDance

Słowem zalążku Breakdance (inne nazwy: break, breaking, bboying, breakdancing) jest to taniec oczekujący sporych sprawności ciała oraz doświadczenia.Osoby tańczące zwane są jak przystało dla kultury hip hop potocznie b-boy/biboj – facet albo b-girl/bigerl – dama ( skrót od słowa break-boy/breakdance-boy). Taniec ten wywodzi się z 1969 r. kiedy w dzielnicy Nowego Jorku – Bronks powstały pierwsze kroki. Same ruchy w breakdance wyróżniamy cztery elementy ? toprock, power moves, freeze i footwork. Pierwszy z nich – to w zasadzie szybkie ruchy powiązane z gestykulacją, tworzące wrażenie „mowy ciała”. Należy zauważyć, iż jest wstępem do każdego wyjścia na parkiet.

By dobrze wykonywać top-rock, trzeba głównie wykonywać go dynamicznie i jednocześnie w rytm kawałku, dobrze jest też potrafić improwizować. Power moves ? figury rotacyjne. Najefektowniejsza oraz najtrudniejsza wymagająca część tańca. Wymagają one wspominanej sprawności fizycznej ze względu na ich wysoce akrobatyczny zakres. Wymagają równolegle siły, gibkości, kondycji, poczucia ciała w przestrzeni oraz zaangażowania i wyjątkowej umiejętności samoasekuracji. Przede wszystkim jednak zaangażowania i dużo dłuższego treningu niż w przypadku innych elementów. Freeze ? figura statyczna, polegająca na „zastygnięciu” w danej pozycji na kilka sekund. Drop (Go down) ? przejścia z toprocka do footworka, grunt to kroki, dzięki którym możemy zachować ciągłość taneczną. Footwork ? kroki taneczne, na ogół wykonywane z pozycji przysiadu podpartego. Tak aby poprawnie wykonywać zarówno footwork jak i inne figury, trzeba wypracować flow czyli płynność ruchów. Słowem ? nie wystarczy nauczyć się konkretnego ruchu, aby go dobrze wykonywać, powinno się w dalszym ciągu wykonywać go płynnie zaś niesłychanie dynamicznie. powinno się wspominać, że ruchy można tworzyć samemu, po prostu odpowiednio słuchając muzykę, w związku z tym w breakdance nie ma ścisłych ograniczeń, co odróżnia go od wielu innych stylów tańca.